بیشتر کسانی که میخواهند طراحی چهره را یاد بگیرند، از همان جلسه اول مستقیم سراغ کشیدن چشم و لب میروند و بعد از چند تلاش ناامید میشوند. مشکل از استعداد نیست؛ مشکل از نبودِ یک مسیر اصولی است. در این راهنما، طراحی چهره را به پنج قدم روشن تقسیم میکنیم تا بدانی دقیقاً از کجا و با چه ترتیبی شروع کنی.
چرا شروع اصولی مهمتر از استعداد است؟
طراحی یک مهارت دیدن است، نه فقط مهارت دست. وقتی یاد بگیری چطور سوژه را درست ببینی، دستت هم کمکم همان چیزی را که چشم میبیند روی کاغذ میآورد. به همین دلیل کسی که از ابتدا اصولی تمرین میکند، در چند ماه از کسی که سالها بیهدف خطخطی کرده جلو میزند.
> هدف جلسههای اول، کشیدن یک پرتره بینقص نیست؛ ساختن «نگاه تحلیلی» است.
قدم اول: دیدن قبل از کشیدن
قبل از اینکه مداد را روی کاغذ بگذاری، چند ثانیه به سوژه نگاه کن و این سه چیز را پیدا کن:
- فرم کلی سر چه شکلی است؛ کشیده، گرد یا مربعی؟
- نور از کدام سمت میتابد و تاریکترین قسمت کجاست؟
- بزرگترین خطاهای احتمالی کجا اتفاق میافتند؟
این عادتِ «اول ببین، بعد بکش» تفاوت اصلی یک هنرجوی حرفهای با یک مبتدی است.
قدم دوم: ساختار، نه کپیکردن
چهره را بهجای کپیکردن جزءبهجزء، مثل یک حجم سهبعدی بساز. سر یک کره است که فک به آن اضافه شده؛ وقتی این حجم پایه را درست بسازی، اجزای صورت سرِ جای خودشان مینشینند. این دقیقاً همان نگاهی است که در دوره طراحی چهره با متد لومیس قدمبهقدم آموزش داده میشود.
قدم سوم: تناسبات چهره را بشناس
چند نسبت ساده وجود دارد که اگر رعایت کنی، چهرهات «درست» به نظر میرسد:
- چشمها تقریباً در نیمهٔ ارتفاع سر قرار دارند.
- فاصلهٔ بین دو چشم، اندازهٔ یک چشم است.
- پایین بینی، وسطِ بین خط چشم و چانه است.
این نسبتها قانون مطلق نیستند، اما برای مبتدیها یک نقشهٔ مطمئن میسازند.
قدم چهارم: نور، سایه و ارزشهای خاکستری
چیزی که به طراحی حجم و واقعگرایی میدهد، رنگ نیست؛ ارزشهای نوری است. تمرین کن که فقط با سه ارزش شروع کنی: روشن، خاکستری میانی و تیره. وقتی این سه را درست ببینی، چهره از حالت تخت بیرون میآید و سهبعدی میشود.
قدم پنجم: تمرین منظم و بازخورد
بهترین برنامه، تمرین کوتاه اما هر روز است. اما تمرینِ بدون بازخورد میتواند خطاها را تثبیت کند. به همین دلیل داشتن کسی که کارت را ببیند و اشتباهات را زود نشان دهد، مسیر را چند برابر سریعتر میکند.
دو مسیر برای شروع
بسته به هدفت دو راه پیش رو داری:
- اگر میخواهی سریعتر به نتیجه برسی و از روی عکس و مدل طراحی کنی، دوره چهره با اتود نقطهٔ شروع مناسبی است.
- اگر دنبال درک عمیق ساختار و طراحی از ذهن هستی، متد لومیس مسیر ماندگارتری است.
میتوانی همهٔ دورههای طراحی چهره را با هم مقایسه کنی و آگاهانه انتخاب کنی.
جمعبندی
طراحی چهره یک پرش بزرگ نیست؛ مجموعهای از قدمهای کوچک و اصولی است: اول ببین، ساختار بساز، تناسبات را رعایت کن، ارزشهای نوری را درست بگذار و منظم تمرین کن. اگر این مسیر را با بازخورد درست طی کنی، اولین پرترهٔ خوبت نزدیکتر از چیزی است که فکر میکنی.
از خواندن تا کشیدن، یک قدم فاصله است.
دورههای طراحی چهره با تمرین و منتورینگ منتظر تو هستند.
